05-03-2012

Vandaag precies vier maanden hier!



De week in de sneeuw is prima verlopen! Elke ochtend kleuren en spelletjes doen met Arthur, daarna lunch maken voor ons tweetjes en op naar de bus. Vervolgens kaartjes kopen voor een ´Aller-retour' voor de tien minuutjes in de telecabine naar de top van de berg. Eenmaal boven waren we meestal iets te vroeg. Na nog wat spelen in de sneeuw gingen we naar de skiklas van Arthur. Allemaal kindjes rond de vijf jaar die bijna allemaal voor het eerst gingen skiën. Er zijn hier ook al klasjes voor 3 en 4 jarigen! Dat is geweldig om naar te kijken. Er was een touw die omhoog ging, zodat je makkelijker van beneden het bergje naar boven ging. Als die kindjes zich daar aan vast houden worden ze zo naar boven getrokken. Maar als er ééntje valt, valt de rest van de kindjes daar achter ook, haha.
De rest van de lessen ging redelijk bij Arthur. Hij hield het in ieder geval wel tot het einde vol. Alleen houdt hij niet erg van wachten, wat wel veel gedaan moest worden. En hij gaat ook meer zijn eigen gang, dan goed luisteren naar de moniteur.Maar tegen ons bleef die flink volhouden dat hij altijd goed luistert! Als de les afgelopen was moesten we door de mensenmassa heen weer met de cabines naar beneden en dan óf met de bus naar huis, óf JC kwam ons met de auto halen. Als Arthur les had, ging ik altijd even naar een van de restaurantjes om mijn Franse boekje uit te lezen en te genieten van het zonnetje. Het is de hele week prachtig weer geweest :)
En toen was het donderdagavond. JC bracht me met de auto naar het treinstationnetje (het was echt mini) in Cluses, want daar zou ik de nachttrein nemen. Na eerst het halve perron over gelopen te hebben met mijn veel te volle weekendtas kwam ik bij de plek aan waar mijn coupé zou zijn. Na eventjes wachten kwam de trein. Ik naar binnen, op zoek naar mijn coupé. Dat was een kamertje waar aan de zijkanten twee driepersoons stapelbedden stonden, met in het midden een heeel klein paadje. De rechterkant was al helemaal bezet en ik moest links het bovenste bed hebben. Na eerst vijf minuten naar het gammele trappetje te hebben gestaard heb ik met moeite mijn 100kilo tas op mijn bed gegooid en toen de trap opgeklommen. Je kon, heel fijn, nét niet rechtop zitten in het bed. Na wat klungelige acties had ik uiteindelijk mijn tas in het rek gelegd, slaapzak uitgerold en daar lag ik dan. Na twee andere stations was ook mijn bed vol en deden we het ligt uit. Nou, dát was pas eng haha. Je ziet niks, je hoort alleen maar gebommel en het voelt alsof de trein elk moment op zijn kant kan gaan. Ik heb ook niet heel veel geslapen die nacht. Maar ik heb het maar wel weer mooi meegemaakt!
Op vrijdagochtend, om kwart over zes kwamen we op Gare d'Austerlitz aan, waar ik nog twee keer moest overstappen om naar huis te komen. Dat ging allemaal prima, ook de grote poort voor het huis ging soepeltjes open, totdat ik voor de deur stond. En die vervolgens niet open kreeg. Na een kwartier had ik toch maar Marine en JC uit bed gebeld, maar omdat ik half ik paniek was snapte ik nog steeds niet hoe ik het tweede slot eraf kreeg. Gelukkig hadden zij oma voor mij gebeld en die heeft me toen laten zien hoe het moet! Zo was ik na een uur, helemaal kapot, toch binnen!
Even snel een douche genomen, ontbeten en mijn andere tas ingepakt en toen weer op naar Gare du Nord! Want daar kwam Jule om 12 uur aan. Na even zoeken zag ik ineens iemand heel wild zwaaien voor het raam en een minuutje later vlogen we elkaar letterlijk huilend in de armen! Zo fijn om eindelijk weer iemand te zien!
We zaten in een hotel vlak bij metrostation Parmentier, iets buiten het echte centrum van Parijs. Eenmaal boven de grond zagen we links in de straat enorme zwarte rookwolken en even later kwamen er een paar brandweerauto's langs scheuren! Gelukkig zat ons hotel in de rechterkant van de straat. Van de buitenkant leek het een of ander kraakpand, maar binnen was de kamer prima! Ook de hotelbaas was een schatje haha. Na onze koffers in de kamer gelegd te hebben, zijn we meteen Parijs ingegaan. We hebben dit weekend echt heel veel gelopen, maar dan ook alle toeristische dingen gezien! Helaas was het heel mistig het hele weekend, dus mooie uitzichten zater er niet echt in.
Vrijdagavond gingen we naar het concert van Tyler Ward! We hadden niet echt verwacht dat er heel veel mensen zouden komen, dus toen we de hoek om kwamen en een hele lange rij zagen waren we flink verrast! Het concert zou om 20.00 beginnen, maar typisch Frans was de zaal op dat tijstip nog steeds niet open haha! Na een half uur waren we toch binnen en hebben we met een biertje naar het voorprogramma geluisterd. Dat was Nick Howard, hele relaxte muziek maakt die!http://www.youtube.com/user/nickhowardmusic En daaarna begon Tyler eindelijk! Het was echt een super super leuk concert, heel kleinschalig nog, dus daarom heel persoonlijk! Oh oh oh, het was echt top! We lagen die avond dan ook moe, maar helemaal voldaan in ons bedje!
De volgende ochtend rustig ontbeten, eerst eventjes brood gekocht bij de bakker, en daarna weer Parijs ingegaan. 's Avonds gingen we uit eten in het goedkope, gezellige St. Michel en daarna uit! Het was een supergezellig nachtje en rond half vijf besloten we om de nachtbus naar huis te nemen. Het was even zoeken, maar gelukkig niet heel lastig, het was namelijk bus nummer 01 haha. In de bus zaten tegenover ons twee jongens die vroegen waar we vandaag kwamen. Toen ze wisten dat we Nederlands waren begonnen ze er allemaal Nederlandse woorden uit te gooien, 'Nijmegen, Utrecht, klootzak, neuken in die keuken'. en een van de jongens sprak het zo eng goed uit, dat we even dachten dat hij ook Nederlands was haha! Vanaf waar wij er uit gingen, moesten we nog een stuk lopen en toen lagen we doodmoe, om zes uur in ons bedje.
Zondagochtend, na een korte nacht, alle zooi opgeruimd en nog even gewindowshopt in La Defense, door de Tuilerieën gewandeld en Jule afgezet bij de trein. Lieve Juuls, ik vond het super dat je hier was!

Toen ik na het afscheid nemen van de trein weg liep, merkte ik dat ik het toch wel even moeilijk had. Na een super weekendje begint nu het 'normale' leven weer. En ik had (en heb) even echt behoefte om weer even in Nederland te zijn. Ik was natuurlijk ook heel erg moe etc, want nu na een nacht goed slapen denk ik 'Nog een maand en dan ga ik ook echt weer even terug!'


Liefs, Susanna!