Gekke Fransen.

Elke schooldag, behalve woensdag, sta ik om vijf voor half vijf klaar bij de school van Arthur. Dan wacht ik nog vijf minuutjes totdat de poort open gaat, en iedereen naar de klassen kan lopen. Dat wachten doe ik samen met een hoop anderen. Zo heb je bijvoorbeeld ‘de oma', die altijd recht voor de poort staat en als eerste naar binnen stormt. Soms doet iemand de poort open, maar is het niet de juffrouw die ons naar binnen laat. Dan rent ze naar binnen en er meteen weer uit en begint dan zenuwachtig te lachen en tien keer op haar klokje te kijken. Het jochie wat ze ophaalt lijkt ook echt zo'n doetje. Die bij het minste of geringste meteen behandeld wordt. Ook is er een moeder met een baby, een meisje van ongeveer 1, een meisje van ongeveer 3 én die moet er dus nog eentje ophalen. Pfff haha. Alle vrouwtjes zijn ook heel klein en slank ik. Ik val wel op :'). Verder heb je een man in een grote, lange, leren jas, die met alle vrouwen lijkt te flirten. En een Brits meisje. Die ook écht Brits is. Grote bontjas aan, altijd een zonnebril op (ook als het regent). Op en top in stijl komt zij haar oppaskindje van school halen.

In de RER of de metro is iedereen altijd heel sociaal. Er zijn, net als in de trein, twee bankjes die tegenover elkaar staan. Men rent altijd eerst naar de lege, zodat er twintig mensen in een coupé zitten, maar iedereen zit alleen. Dan pakt men een boek, of een apparaat waar muziek uitkomt en gaat vervolgens een half uur voor zich uit zitten staren. Ikzelf doe dat niet minder hoor haha. Heerlijk, een beetje mensen bekijken en muziekjes luisteren. Ik vind het altijd heel mooi om te zien hoeveel verschillende culturen meereizen. De ene keer zitten er twee Spaansen naast me, die nóg drie keer sneller praten dan de Fransen. Of een paar Nederlandse toeristen, die je er overigens áltijd uitpikt haha. We hebben een bepaald loopje, of een bepaalde uitdrukking, zoiets. Wat er ook veel in de RER en metro gebeurd, is bedelen. Omdat ik vaak hetzelfde stuk reis, kom ik ook vaak dezelfde mensen tegen. De ene legt overal kaartjes neer, waar een standaard verhaaltje op staat. De ander loopt gewoon met de hand langs. En je hebt ze ook die de coupé binnen komen en me toch een verhaal gaan staan schreeuwen. Dan zet ik mijn muziek direct harder haha. Ik zie ook steeds vaker kinderen die bedelen, dat raakt me toch wel. Maar, net als iedereen, negeer ik ze. Misschien, als ik hier wegga, dat ik mijn opgespaarde een- en twee centjes doneer. Oh, ik heb laatst wel geld gegeven trouwens! Afgelopen weekend had ik een wandeling gemaakt door Montmartre met Marije en Talitha. Daarna gingen we op de trappen van de Sacre Coeur zitten, want daar is altijd veel te zien. Een man die in gebrekkig Engels ‘When you say nothing at all' zong. Met zijn géniale zin: The smiley on your faceeee! Haha. Een jongen die trucjes met een bal deed. Zonder shirt, bij min tien. De gek. En een man die in een zelfgemaakt bootje, het verhaal van Noach uitbeeldde, met behulp van knuffels en een zelfgemaakte Noach. En dat deed hij zó lief. Het was ook echt een schattig opaatje. We hadden het twee keer gezien, en daarna heb ik hem heel lief mijn laatste kleingeld gedoneerd!

Ik heb de laatste tijd ook weer wat nieuwe dingetjes gedaan en gezien! Zo hebben we geschaatst op de Eiffeltoren! Pannenkoeken gebakken. Een paar keer naar de film geweest. En weet ik ondertussen goed hoe het uitgaansleven in Parijs is. Je hebt de keus om ´vroeg´ naar huis te gaan door de laatste metro/RER te nemen. Dat is ongeveer rond 01:00. Of om ietsjes later naar huis te gaan en de eerste rond 06:00 te nemen. Dat laatste heb ik nu een paar keer gedaan en dan loop ik naar huis terwijl de vogeltjes al fluiten en de zon begint op te komen, haha! Het drinken is hier helaas wel belachelijk duur. Voor een biertje betaal je al gauw 7 euro! Dat is dus iets wat ik niet zal gaan missen als ik weer terug ben.


Vandaag was het woensdag, wat betekent dat Arthur dus de hele dag thuis was! Hij had besloten om deze keer alvast om half 8 wakker te worden, fijn! We hebben brood gekocht, koekjes gebakken, Arthur heeft me vandaag nog maar weer eens 6 keer de liefde verklaard, we zijn met de RER gereisd, hebben vijf puzzels gemaakt en gefietst! Dus nu mogen we naar ons welverdiende bedje toe!

Bonne nuit a tous!

Liefs, Susanna.